| « Roken in overdekt winkelcentrum |
Zaterdagmiddag 22 April wilde mijn partner en ik even "winkelen" bij het Kruidvat, filiaal Buurmalsenplein te Tilburg. Ik zit in een elektrische rolstoel en wilde het Kruidvatfiliaal binnen rijden maar helaas. Er staan bij binnenkomst enkele controle poortjes waarbij aan de buitenkant in het midden twee stapels kassamandjes stonden van ongeveer iets meer dan een meter hoog. Die mandjes stonden voor de middelste doorgang van de controle poortjes waardoor de doorgang nog smaller is dan zonder de kassamandjes. Ik kon dus niet binnen komen. Er kwamen mensen langs en die vertelde me dat ik niet hoefde proberen om binnen te komen want dat lukt toch niet en mocht je het lukken om binnen te komen dan is er binnen in de winkel geen doorkomen aan.
Ik probeerde toch binnen te komen en wat ik toen allemaal mee maakte en te weeg bracht deed me besluiten om mijn ervaringen van het bezoek aan het Kruidvat op papier te zetten en te mailen aan het hoofdkantoor van Kruidvat.
Mail aan directie Kruidvat:
Zaterdagmiddag 22 April bezocht ik uw filiaal aan het Buurmalsenplein te Tilburg. Ik heb o.a. gesproken met uw filiaalmanager.
Oke, we gaan verder. Ik ga proberen om binnen te komen. Achter in de winkel zag ik personeel van het Kruidvat op en neer lopen, dus ik zwaaien maar dat hielp niet. Na een poosje sprak ik een ander personeelslid en daar tegen vertelde dat ik de winkel niet binnen kon. Ik moest flink gillen wat me erg veel energie kostte. (Ik heb een longaandoening en als ik veel praat kost me dat al erg veel energie.) Vaak komt het over dat ik dan boos ben maar dat ben ik natuurlijk niet, ik ben buiten adem.). Oké uw personeelslid ging binnen wat verzetten maar ik kon nog niet binnen.
Toen ik vroeg welk beleid het Kruidvat heeft voor rolstoelgebruikers ( hierover is niets te vinden op uw website ) antwoordde zij dat ze er niks van wist maar het doet er niet toe want ik ben maar een zaterdag hulp. Hierop reageerde ik van, "roep u voor mij uw chef” misschien dat “hij” het wel weet cq mij kan helpen. Gelukkig was “hij” er meteen.
Uw filiaalchef wilde zijn naam niet aan mij geven. Dat is erg vreemd want als bijv. een "zakenman", brandweer, iemand van de krant enz. langs was geweest dan had “hij” zijn naam wel bekend gemaakt. Nu noem ik uw manager "hij", al had “hij” zijn voornaam maar gegeven dat maakte het voor mij al een stuk makkelijker en dit mailtje vriendelijker maar ja het is niet anders.
“Hij” vroeg aan me wat ik wilde hebben dan ging “hij” dat wel halen. Ik heb daarop, misschien wel een beetje nors, gereageerd van mag ik ook "winkelen" zoals valide klanten. Ook gaf ik te kennen dat ik niet in de winkel kon komen omdat de kassamandjes de ingang blokkeerde. Deze werden weggehaald. Ik kon binnen in uw winkel niet door de gangen omdat deze volstaan, versperd staan met uw producten. “Hij” ging alle versperringen verzetten zodat ik er doorkon. Enkele gangen was geen beginnen aan vertelde “hij” om deze rolstoel vrij te maken maar als ik iets uit die versperde gangen iets nodig had moest ik maar om vragen en uw personeel zou dan die producten aan mij kunnen geven. Samen met “hij” die de heel de tijd van alles moest verzetten ben ik door de buitenste gang gereden, de binnen paden stonden te vol om deze tijdelijk toegankelijk voor me te maken. Omdat ik niks had om af te rekenen ben ik niet gestopt bij de kassa. Hoe het dus bij de kassa gaat bijvoorbeeld met pinnen of andere vorm van afreken weet ik niet. Maar ik mag er van uit gaan dat dit wel goed zou gaan. Einde van de rit vertelde ik “hij” dat ik een mailtje over mijn bevindingen zou maken. Tijdens de rit vroeg ik ook aan "hij” wat de brandweer van zo'n versperde doorgangen zou vinden. “hij” reageerde van dat alle nooduitgangen in orde waren maar dat was mijn vraag niet. Zijn antwoord zet me wel tot nadenken "zouden die nooduitgangen wel toegankelijk zijn voor rolstoelen? De versperringen in uw gangen waren geen bulkverpakking die nog uit gepakt moesten worden maar artikelen is op velerlei manieren te koop werden aangeboden.
Op de vraag van wat ik de volgende keer moest doen om bij uw filiaal binnen te komen kreeg ik de volgende tip van “hij” : "Buiten bij de ingang hangt een bel en als u daar op drukt komt er iemand en die loopt met uw de winkel door om de obstakels te verzetten en als het niet mogelijk is in een bepaalde gang te komen met mijn rolstoel dat pakt het personeel wat ik nodig heb". Ik heb te kennen gegeven dat dit niet mijn manier van winkelen is. Ik voel me dan voor schut gezet, eigenlijk is het discriminatie ten op zichten van uw valide winkelde klanten.
Overigens bij die buiten bel kan ik niet bij, hangt hoog en er staat een speelgoedding voor de kinderen voor. Ik zou graag zien dat hier verandering in komt zodat ik met mijn partner met plezier in uw filiaal kan winkelen zoals uw valide bezoekers het nu al kunnen. Een vignet met van "toegankelijk voor rolstoelgebruikers" zou een duidelijk beeld geven over de toegankelijkheid of moet ik denken als er zo’n vignet niet aanwezig is dat uw winkels niet toegankelijk is voor rolstoelers. Als dit niet kan, vind ik dat uw naast de boordjes verboden voor honden, ijs enz, verplicht een mandje mee te nemen enz. een bordje met het vignet van "toegankelijk voor rolstoelgebruikers" maar dan met een dikke vette rode streep er door.